MusicFrom.nl 2-8-2007

Renée Stevense zingt en speelt contrabas. Dat is op voorhand op zich al wel een bijzondere combinatie. Het is ook nog eens de basis van elke song op haar nieuwe cd ‘Wind’ en het blijkt wonderwel voldoende te zijn. Bij elk nummer heeft ze daarnaast een gastmuzikant uitgenodigd om de muziek nog een extra kleurtje te geven.

Renée heeft een sterke stem en wanneer ze deze laat glijden over de tonen van haar donkere instrument gebeurt er absoluut iets. Je blijft geboeid luisteren naar hoe de woorden van haar lippen vallen. Soms is ze daarbij niet altijd even verstaanbaar en ze heeft een ietwat typisch accent wanneer ze in het Engels zingt, maar dat is ook wel weer erg charmant.
De liedjes duren gemiddeld minder dan drie minuten, wat voor dit genre goed gekozen is. Door de kleine instrumentele bezetting bij elk nummer, zouden langere composities wellicht saai worden, maar op deze manier blijft elke song een mooi klein kunstwerkje.

Bij elk nummer heeft Renée een andere musicus uitgenodigd om een extra melodielijn te leggen met elke keer weer een ander instrument. Op het nummer 'Love Song' is dit bijvoorbeeld viool, gespeeld door Han de Koning, op 'Why' speelt Lorien van Doorninck mee op haar saxofoon en op 'Garden Nymph' speelt Eva Meijer mee op haar Wurlitzer. En zo krijgt elk nummer een extra eigen lading. Alleen slotnummer 'Dancin’' speelt Stevense helemaal alleen in en daarin laat ze horen dat ze ook helemaal alleen haar vrouwtje staat.

‘Wind’ is ondanks de korte duur toch een zeer complete cd geworden, waarop Renée Stevense laat horen van vele markten thuis te zijn. Ondanks of eigenlijk mede doordat ze zichzelf beperkt tot haar contrabas, haar stem en slechts één derde instrument per keer, krijgen we volop haar kwaliteiten te horen. Als artieste geeft ze blijk zeer veelzijdig te zijn en diverse genres aan te durven en ook te kunnen en dat is een hele mooie prestatie.

Nationaal pop instituut(FRET) 1-11-2007

'Ik kom ogen en oren tekort, dank!’, schrijft de Amsterdamse songwriter Renée Stevense in het inlayboek. De woorden verwijzen naar haar gastmuzikanten. Ze nodigde voor elke track een andere musicus uit om haar zang en contrabasspel te begeleiden. Zo geeft Eva Meijer, die kortgeleden haar eigen soloalbum Metamorphosis uitbracht, met haar wurlitzer het nummer Garden Nymph meer body. Why, waarin Renée terugblikt op haar jeugd, wordt op subtiele wijze versierd door saxofonist Lorien van Doorninck. In het intieme Love Song is violist Han de Koning te horen. In Bluessong valt Renée Stevense vooral zelf op: haar rauwe, door het leven aangevreten stem past goed bij de bluesmuziek. Ze komt dan ook uit Goes, de plaats die bluesstad wordt genoemd. Maar Renée haalt ook inspiratie uit de kleinkunst en uit de Franse chanson. Stevense blijkt een artieste met lef, die met Wind laat zien niet bang te zijn grenzen te verleggen

NTB 1-10-2007

Renée Stevense zingt en speelt contrabas. Dat is op voorhand al een bijzondere combinatie. Het is ook de basis van elke song op haar nieuwe CD 'Wind'. Bij elk nummer heeft ze daarnaast een gastmuzikant uitgenodigd, iedere keer een nieuw instrument. Ieder liedje heeft daardoor zijn eigen sfeer en karakter. Op het nummer 'Love Song' is dit bijvoorbeeld Han de Koning op viool, op 'Why' Lorien van Doorninck op saxofoon en op 'Garden Nymph' Eva Meijer op Wurlitzer.
Door deze kleine bezetting worden de liedjes heel kwetsbaar en open. In het nummer 'Love Song', met vioolbegeleiding, loopt de zangeres daardoor tegen haar technische beperkingen op de contrabas aan. Op zich mag dat de pret niet drukken omdat de nadruk meer op de liedjes en de zang ligt. Renée Stevense zingt op een kleinkunstachtige manier. De teksten zijn Engels, op een Hollandstalig nummer na, en geven ons een kijkje in de ziel van de componiste. Daarin spelen thema's als liefdesstress, drugs, drank en overspel. De gebruikte instrumentenwisseling werkt daarbij zeer goed om van sfeer te veranderen.

LiveXS 1-12-2007

Renee Stevense doet iets wat wellicht nog niet eerder werd gedaan in deze contreien: ze is singer/songwriter en begeleidt zichzelf op contrabas. Op Wind een volwaardig album, wordt ze in elk nummer ondersteund door een andere muzikant. Dat levert ingetogen popnummers op als Lovesong, dat met viool, contrabas en een fraaie tekst in alle eenvoud behoorlijk schittert. Ook in ander nummers is de begeleidende muziek treffend gekozen. We horen bijvoorbeeld accordeon(fraai), Wurlitzer en hoorn. De eigenzinnige aanpak dient uiteraard geprezen te worden, als singer/songwriter heeft Stevense het bovendien goed op orde. De zware contrabasklanken gaan uiteindelijk wel op elkaar lijken, in dat opzicht is het een beperkt instrument en is wellicht de uitvoering ook niet altijd van een even hoog niveau. Maar Wind is een prima initiatief.

kleinwijf/grootssmoelwerk

CD recentie Jeroen Zwaan, radio www.ramonaaa.nl
'Renée Stevense promoot zichzelf met het credo kleinwijf/groots-smoelwerk. En groot instrument: Renée begeleidt zichzelf op de contrabas. De nummers zijn daardoor soms wat leeg, al houdt ze zichzelf gelukkig weg van lange interludes. De nummers zijn dan ook kort (gemiddeld nog geen drie minuten), waardoor ze in korte tijd lekker veel verschillende ideetjes aan bod kan laten komen in plaats van lang op hetzelfde thema door te spinnen. Ondanks de magere instrumentatie zijn de liedjes waarschijnlijk net als de zangeres: je kunt er niet omheen.'

concert recentie Pim Karhof, www.opstaan.nl

...' Vervolgens was het de beurt aan Renee Stevense om gewapend met contrabas en stem enkele juweeltjes van liedjes ten gehoren te brengen. Wat een spel, wat een stem! En alles met hart en ziel gezongen. Ze kreeg het applaus waar ze voor gewerkt had: hard, lang en welgemeend.'...

Dichteres Ibunda op haar poeziefantasie.web-log.nl verslag 26 maart;

Renée Stevense was met haar contrabas en zang bijna in trance, een prachtige performance die zij vol bezieling neerzette.